wypadłem przez okno iw
spostrzegłem że wciąż jeszcze oddycham
pomyślałem o jutrze i strach mnie obleciał
włączam telewizor i chce mi się płakać: zabijanie, tortury, zniszczenia, okrucieństwa
władcy przemysłu zabijają dla ropy,
trucizna w powietrzu, wodzie i ziemi
My wszyscy zmieniamy się w mutantów, oni liczą swoje łupy
obserwują mnie jak to doświadczalnego szczura
testując moją wytrzymałość, sprawdzają Ile jeszcze mogę znieść upokorzenia i bólu
czasem trudno utrzymać w ryzach strumień życia
zmowa powszechna przeciwko rządowi
to pragnienie ciągle żywe
Choć przez lata zagłuszane troską
o wode, pożywienie, dach nad głową
strach, konformizm, lenistwo
kwestia przystosowania przyzwyczajenia
pełni żaru który kiedyś się wypali
niezrozumiana przez innych droga twojego życia
ludziom wydaje się że wiedzą dokładnie
Jak powinno wyglądać nasze życie
tymczasem nikt nie wie jak
powinien przeżyć własne
chcę usłyszeć twój szept mówiący kocham
zanim Stanę na krawędzi tego
Co nazywamy życiem
Comments (0)