Stikstof – Utopia Lyrics

't Zijn mannen op de straathoeke, stoepranden afgesleten
Straatgeleerde blikken laten voorbijgangers zweten
En schoenzolen trappen sigarettenpeuken tegen
De stoeptegels waar de straatveger niet komt vegen
Hangen op place Liedts met Turken, Marrokanen
Grote monden roepen, met wat grotere gebaren
Mensen staren, naar hun auto's, dikke banden
Zakdoekdoosversiering uit arabische landen
De stad waar straatwerkers samenwerken met elkaar
En waar werken staren is naar de werken van mekaar
En tegen vieren vult een volle massa de peronnen
Mannen met plastronne kruipe terug in treinwagonnen
Gratis soepkommen, boterhammen in het park
Munt en olijven van de Marrokaanse markt
Vlees van 't abattoir, of ritueel geslacht
Een overvloed aan keuzes, een culturele kracht
Ik ben geboren en getogen, lange tijd ook school gelopen
In een stad vol me Vlamingen, Turken, Russen, Polen
Het laatste plekje België waren de talen zijn gekend
En waar niemand hier problemen maakt om een vreemd accent
Klinkt het bekend? Vier weken ramadan
Denken aan de armen en niet eten voor zonsondergang
En na het eten, dan komt iedereen naar buiten
Praten met de buren om de avond af te sluiten
Verduisterde ruiten, zwarte Duitse bolide
Met duizend-euro-dure flessen wijn Franse types
Gevuld me golfclubs, die niet voor het golfen dienen
Gewoon regelrecht door de rue d'Aerschot vliegende
Mannen blijven mannen dus op voetbal kunt ge gokken
Koffies vind ge veel maar dan zonder koffiekoppen
Kale koppen, op een bankje bij elkaar
Soms wat gepraat maar vooral veel gestaar
Stoer staren in de ogen tot de ander heeft bewogen
De ik-ben-sterker-blik staat op maximumvermogen
Maar zo ben ik ni, ge kent me toch, ik hou het kalm
Zit rustig achterover me ne Cara en ne Camel
Marcherend door de straten met tweetalige namen
Daar waar de trottoir aansluit tegen de façades
Zie afgewassen plekken van de spuitbusvandalen
Ma graffiti brengt wa kleur in de stad dezer dagen
Vagebonden, leven tesamen met hun straathonden
In slaapzakken, dronken, lege monden
En zonder hongerig gevoel, of doel
Enkel dorst naar de drank en de stoep blijft de stoel
Wrappen van durums of samosas van de paki
Trippel karmeliet of misschien Japanse sake
Honderd soorten bieren, in honderden cafés
In een ondergrondse scene, die onder ons leeft
En onder ons beleefd blijven, bij het ondertussen-wachten
Op de metro, tram, bussen, treinen, noctis is de nachten
Zetel zacht, brussel-taxi, luxe maximaal
Maar Maxim gaat met de fiets en met de winst aan de haal
Omringd door de ring met de vijfhoek binnenin
Midden in het centrum, de basis van 't begin
Brussel blijft de baai is een term uit de kring
En het boeit niet wie de baas is want de baai blijft de basis
De baai blijft de basis
In commercieel taktische verkoopskassas
Rollende roltrappen rollen hoog boven de metropoolmassas
Rommelmarkten, de marollen of de met van Jette
Boordefolklore op de foor gezet
En ga pakt ma zeikers veu ne najieve kluut
Als 'k deir te vroege, leg vaneir de Zenne bluut
On een stad zonder water, kan ni leven, dat is dood
[?], da'k verloren liep
Tussen lachende gezichtekes, ne helen hoop
Tesoeme me een tof mokke luup 'k hand in hand
Onder duuzend-en-ien lichtekes langs de woeterkant
Brussel

Comments (0)