Benim mottom hep susmak
İçimden çığlıklar atıp nefret kusmak
Yaklaşıyor mu duvarlar?
Yoksa ben mi yok oluyorum yavaştan?
Düşüncelerinizi ben yarattım
Çünkü kalbiniz ve beyniniz karanlık
Duygularım kaybolmaya yakınken
Kalbimi kanattın ve bu bir sanattı
Kırılmış kanadımı onaramam
Kanadım var ama melek miyim, şeytan mı?
Ne yapsam ben kimseye yaranamam
Sizdeki kine olan açlıktan mı?
Damladı, damladı, göl olmadı
Hayat denen labirentte kaybolmadım
Ben bir çiçeksem eğer
Suya ihtiyaç duymadım ve solmadım
Melek miyim?
Şeytan mı?
Melek miyim?
Ve solmadım
Melek miyim?
Şeytan mı?
Melek miyim?
Bi' çılgınlık yapıp atlasak mı aşağıya?
Uçurumun rüzgârı tatlı gelir doyasıya
Henüz düşmemişken acısını hissedersin
Savrulursun yana yana
Damladı, damladı, göl olmadı
Hayat denen labirentte kaybolmadım
Ben bir çiçeksem eğer
Suya ihtiyaç duymadım ve solmadım
Melek miyim?
Şeytan mı?
Melek miyim?
Ve solmadım
Melek miyim?
Şeytan mı?
Melek miyim?
Ve solmadım
Comments (0)