باز بازم امشب گریـــــه کردم
باز بازم امشـــــب لـــب مرگ
پای خود را پــــــس کشــیدم
ماندم از بــــــس نه شـــنیدم
تـو تـوی این شـــــهر مه آلود
اگه حتـــــــی یه نــــفر بــــود
همــــونم دســـــت منو خوند
زد و اون جونـــمو ســـوزوند
گناهم بودن و بودن و پاکی
گناهم مثه دیگرون نبــــودن
اسم من بیگانه ی عریـــــان
مردم از بس نـــــــه شنیدم
Comments (0)