Danke füa deine letzten Zeilen
A wenn's iangwia kleinmütig woan
I hätt mas so niemois aussprechen traut
Nua wo Liebe endet beginnt a Poesie
Und monche Worte sprechen kloara
Wia de G'schehnisse vua a poa Joah
San ned notwendig doch unausweichlich g'wen
Hom tiafste Ångst g'schürrt, owa de hod's braucht
...de hods woascheinlich braucht
I vazeih uns ois und a de Deinen
Ma woaß nia, es kunnt unsa letzte Gelegenheit sei
Vazeih ma a du ois und a de Meinen
Mei letzter Tod is noh, du derfst mi boid vagessn
Hod mei Sterbn dabei g'hoifn, dei Lebn z'vabessern?
I woas es nimma, woast as du?
Wia I no um di bemüht woa hob I vielerlei Masken trogn
Hob vasuacht koa Wort z'valiern üwa Såchn de du bessa g'wusst host
...ois wia I
Owa hätt I g'wusst wia wuadn uns niamehr sprechn
Oda hätt I glaubt I wuad daro zabrechen
Hätt I donn vo dia mehr Scheu erwoat?
Hätt I da unsa End donn scho so boid varrotn?
Owa I bin no imma do
Und a wenn I nimma dro glaub
Dasd mi zan finden vasuachst
Nua wenn's so wa, I bin no do
Oda wos glaubst, vamisst mi scho gnuag
Um a poa Schnåps auf mi z'trinken?
Oda host eh scho gnuag trunken
Dasd mi endlich vamisst?
I vazeih uns ois und a de Deinen
Ma woaß nia, es kunnt unsa letzte Gelegenheit sei
Vazeih ma a du ois und a de Meinen
Mei letzter Tod is noh, du derfst mi boid vagessn
Comments (0)