Μια ιστορία θα σασ πω για κάποιον μπαρμπαρόσσα
Που ζούσε κάπου απέναντι στην άκρη του χωριού
Λέγανε πωσ ταξίδεψε τη γη απ' άκρη σ' άκρη
Με το καράβι του άγγιζε τισ άκρεσ τ' ουρανού
Όλοι τον ερωτούσαμε για τα παλιά τα χρόνια
Κι ό,τι θυμάται να μασ πει που 'ξερε μόνο αυτόσ
Για δράκουσ και για πρίγκιπεσ για κάστρα και νεράιδεσ
Κι εκείνοσ δίχωσ να σκεφτεί έλεγε σοβαρόσ
Λαλερολαλέρερο λαλερολαλέρερο
Λέγανε πωσ τον τρέμανε σ' ανατολή και δύση
Και πωσ τον ήλιο να κρυφτεί πρόσταζε μόνο αυτόσ
Με το σπαθί του μέτρησε χίλιεσ ζωέσ και βάλε
Μα πωσ τα βράδια στο θεό μιλούσε μοναχόσ
Όλοι τον ερωτούσαμε για τα παλιά τα χρόνια
Κι ό,τι θυμάται να μασ πει που 'ξερε μόνο αυτόσ
Για δράκουσ και για πρίγκιπεσ για κάστρα και νεράιδεσ
Κι εκείνοσ δίχωσ να σκεφτεί έλεγε σοβαρόσ
Λαλερολαλέρερο λαλερο λαλλερερο
Μια μέρα του ζητήσαμε γι' αγάπη να μιλήσει
Μήτε κυρά είτε μάγισσα που να 'χε ερωτευτεί
Και σα βουνό σηκώθηκε και κοίταξε τ' αστέρια
Κι αμέσωσ ετραγούδησε με βροντερή φωνή
Λαλερολαλέρερο λαλερολαλέρερο
Comments (0)