Het is vreemd
Maar ik zou willen dat er geen einde meer aan kwam
Dat het verblijf hier eeuwigdurend zou zijn
Naar huis?
Wat betekent dat, naar huis?
Ze praten nergens anders meer over
Medailles, beloningen: wat een grap
Alles zal zijn zoals het was
Ik weet dat ik niets bezit dat enigszins van waarde is
Het enige wat ik er in mijn diepste ellende uitgekraamd heb
Is boekentaal, gewoon gezwets
De open zee aan de horizon laat me nu onverschillig
Net als de maan daarboven
Die me met al haar schijnsel aan gebakken vis doet denken
Niks aan te doen
Op dit moment zie ik het zo
De zee is snert
Ik heb nu zo'n punt van geestelijke verrotting bereikt
Dat ik er niet meer warm of koud van word
Ik heb dus een mooi touw geslagen
En ik heb er een losse knoop in gelegd
En iedere ochtend zeep ik het in
Of ik bid tot God óf ik maak me van kant
Of ik word gek óf ik pas me aan dit rottige leven aan
Dit is de rondedans die mijn gedachten maken
Maar ik zal overleven
Het ergste is achter de rug
Er is niets meer dat die halfgare ontdekkingsreiziger kan doen
Om mij in gevaar te brengen
Hij mag dan zelfingenomen zijn
Verblind door ambitie
Hij heeft in ieder geval een doel voor ogen
Een reden om te leven
Er moet een reden zijn
Een allesomvattend grondbeginsel
Voor Klos zijn het wapens
Voor Stuur is het het riskeren van zijn eigenwijze lijf
Om de wereldkaart te ontsluiten
En zijn naam in de geschiedenisboeken te krijgen
En voor mezelf?
Overleven alleen is niet genoeg
Een hond kan overleven
Een vlooi
Er moet meer zijn
Comments (0)