Ik heb mijn wijn opgespaard
Deze fles
Ik had hem onder de dekens
Ze wilden hem stelen
Hé maan, ze wilden hem stelen!
Zeg eens wat!
Ik heb rood haar en ik lees wel eens gedichten
Ze zeggen dat ik hardop droom
Ze zeggen dat ik niet drinken kan
Alleen maar dromen
Op een winterochtend
Waaide er een order over het dek
Sneeuw, waarvan een vlok
"naar huis", op mijn jas haken bleef
Toen leek het over
Want we voeren weg
Haven na haven
Naar het diepste niets
Nergenshuizen
Het stond niet eens op de kaart
Wij zijn bedrogen
Wij zijn gevangen
De ene zondvloed na de andere
Rukte de continenten uit elkaar
Maar ik lag al eeuwenlang
In een loden kamertje op de bodem van de zee
Achter het glazen raampje zwommen eenogige haaien
Ze waren woedend
Omdat ze aambeien hadden
En dan lees ik teveel gedichten?
Ik drink! Kijk dan! Nee, ik heb geen dorst
Ik drink niet zonder dorst
Ik les mijn toekomstige dorst
Ik drink eeuwig
Ik heb een eeuwigheid om te drinken
En ik drink voor de eeuwigheid
Er zit in mijn hele lijf geen hol
Waar deze wijn niet als een wezel naar dorst graaft
Comments (0)