Een dame die huist op het spui
Die was zo trots als een koetspaard en lui
Ik bekroop haar arglistig
Het was donker en mistig
Maar, helaas
Klaarmaken voor houthalen!
Ik word hier verdomme besodemieterd waar ik bij zit
Klos, opstaan! Alle maal opstaan!
Jullie denken zeker dat ik gek ben
Klaarmaken voor hout halen!
Tu es un fanfaron
Ne te bourre pas le mou
Aie une fois le courage de te voir tel que tu es
Tu es aussi intraitable que le navire là dans la glace
Un enquiquineur
Un enquiquineur
Ah ja ja. Dat zeg jij
Maar daarmee zit je helemaal fout, vriend
Je denkt dat je mij alles op de mouw kunt spelden
Maar ik ben niet gek
Ik weet verdomd goed waar jij heen wilt
Jij wilt mij ondergraven
Zeg dat dan gelijk
Daar hoef je niet allemaal van dat geleuter bij te halen
Dat gefluister
Want je denkt misschien dat ik het niet hoor
Dat ik doof ben
Maar als er over mij fluisteren, dan hoor ik alles
Ls ze over mij gefluisterd wordt
Dan schreeuwt het in mijn hoofd
Ik weet heel goed dat ze over mij fluisteren
Maar er is niemand die van mij iets te zeggen heeft
Zal ik eens wat vertellen?
Die Klos sla ik vandaag of morgen helemaal in elkaar
Die heeft mij op een gore manier in de maling genomen
Je bent er niet bij
Je moet jezelf niets wijs maken
Had jij maar de moed om jezelf te zien zoals je bent
Je bent net zo onhandelbaar als het schip daar in het ijs
Een dwarsdrijver
Je wilt beklaagd worden
Maar je hebt geen geduld voor het verdriet van de anderen
Wier levens door jou vingers lopen als zandkorrels door een uurglas
Het is mijn reputatie die op het spel staat!
Daar sta jij niet bij stil!
Jouw vader was een breeuwer, zeker?
Volharding, jongen
Dat is het enige waar het nu nog om gaat
Volharding!
Maar dat is een woord
Dat in jouw moerstaal waarschijnlijk niet voorkomt
Wat moet ik als jullie het niet redden
Als jullie het afleggen tegen die godvergeten kou en de moed verliezen
Als jullie niet meer verder kunnen, hè? Wat dan?
Comments (0)